National Geographic

Vorige maand liep ik door de straten van Tokio. Voor een miljoenenstad is het er ongewoon rustig, maar vooral ook ongewoon schoon. Hoe kan dat?

Tokio heeft bijna evenveel inwoners als Nederland, maar zwerfvuil lijkt er niet te bestaan. Net zomin als vuilnisbakken: nergens te bekennen. Op zoek naar een goede bestemming voor mijn klokhuis en plastic verpakking van een sushi to go, vroeg ik me af hoe dat komt.

De eerste verklaring die me te binnen schoot, is de Japanse cultuur, waarin ‘eer’ een grote rol speelt: hoe andere mensen naar je kijken en wat ze over je denken, is erg belangrijk. Het draait er vooral om anderen geen overlast te bezorgen. Als een vakantiedag opnemen betekent dat iemand anders jouw werk die dag moet doen, kiezen veel Japanners ervoor om op een vrije dag toch te werken. Dit geldt misschien ook voor vuilnis, dacht ik. Omdat je anderen niet wilt opzadelen met troep, gooi je geen afval op straat.

Maar deze culturele verklaring lijkt te kort door de bocht. In 1995 vond een terroristische aanslag plaats in de metro van Tokio. Uit angst voor nieuwe aanslagen werden de vuilnisbakken in de stad verwijderd. Tot op heden zijn ze niet teruggekeerd, en het wonderlijke gevolg is dat de straten van Tokio schoner zijn dan ooit. En opmerkelijker: experimenten op verschillende plekken ter wereld laten zien dat dit fenomeen zich niet alleen in Japan, maar eigenlijk overal ter wereld voordoet.

Toen in het Londense metrostelsel en in Central Park in New York vuilnisbakken werden verwijderd, bleek het rondslingerend vuilnis niet toe-, maar juist áf te nemen. Mensen handelen niet altijd zoals je zou verwachten. Zo blijkt ook uit een Nederlands onderzoek: bordjes die ons aanmanen geen vuilnis achter te laten, lijken er juist voor te zorgen dat we achtelozer met onze troep omgaan. Zoals meer asfalt niet tot minder files leidt, zorgen meer prullenbakken klaarblijkelijk niet voor minder straatvuil.

Hoewel het resultaat van minder vuil op straat bemoedigend is, blijken de meeste mensen niet tevreden te zijn met de maatregel. Ik heb in Tokio nog lang rondgelopen met het klokhuis en plastic verpakking in mijn hand, tevergeefs op zoek naar een prullenbak. Japanners lossen dit op door nooit van huis te gaan zonder plastic zakje. Het plastic zakje fungeert als persoonlijke, mobiele vuilnisbak. ’s Avonds wordt het zakje thuis geleegd en het afval gescheiden. Wie weet ga ik voortaan ook, net als Japanners en veel van de hondenbezitters in Nederland, met een plastic zakje de deur uit.

http://www.nationalgeographic.nl/artikel/minder-straatvuil-schrap-prullenbakken

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s