NatGeo – IDFA

Idfa: Een reis door de wereld in tien dagen 

 

Afgelopen weekend liep ik stage in een slachthuis, keek ik mee hoe onze ontwikkelingshulp armoede in stand houdt en reed ik door Marioepol (Oekraïne) om drugsverslaafde kinderen van straat te plukken.

Ook zag ik hoe twee sheriffs in een Oekraïens dorpje criminaliteit bestrijden, beklom ik een van de moeilijkste bergtoppen in de Himalaya en leefde ik mee met het nationale voetbalelftal van Eritrea dat neerstreek in ons eigen Gorinchem.

 

Het IDFA (International Documentary Film Festival Amsterdam), nu in volle gang, is een van de grootste internationale documentairefestivals ter wereld. Meer dan driehonderd documentaires afkomstig uit alle windstreken staan geprogrammeerd. Grootse producties die wereldproblemen aan de kaak stellen, maar ook kleine persoonlijke verhalen vertellen. Documentaires inspireren: ze nemen me mee naar nieuwe werelden en laten me kennismaken met culturen die ik niet ken. Ze ontroeren en vermaken.

Nieuws verneem ik doorgaans via internet en weekbladen. De tv heb ik lang geleden de deur uitgedaan: het nieuws dat langs die weg mijn wereld binnendrong, vond ik vaak eenzijdig en bovendien een momentopname van een plotselinge crisis of probleem. Het enige wat ik daarom mis aan een leven zonder televisie, zijn documentaires. Dus haal ik tijdens het IDFA mijn hart op.

Haïti

Neem de film Poverty, Inc.,van filmmaker Michael Matheson Miller. Onze eerste impuls bij landen in armoede is: geef zo snel mogelijk voedsel. Hoewel er soms vraagtekens worden geplaatst bij ontwikkelingshulp, willen we niets liever dan helpen. Poverty, Inc. laat de gevolgen van ontwikkelingshulp zien en geeft inzicht in hoe deze hulp in sommige gevallen de armoede niet bestrijdt, maar juist verergert. Een land als Haïti, waar een groot deel van de bevolking leeft van rijstproductie, krijgt sinds de aardbeving van enkele jaren geleden dagelijks enorme rantsoenen rijst. Rijst die geproduceerd wordt in Amerika. De noodhulp stopte niet nadat de ergste nood was gelenigd. Ook nu, vijf jaar later, krijgt Haïti nog altijd gratis rijst. Het gevolg is dat de eigen rijstproductie is ingestort. Want wie is er bereid voor rijst te betalen als er gratis voedsel voorhanden is?

Door de documentaires die ik jaarlijks op het IDFA zie, realiseer ik me hoe weinig ik eigenlijk weet. Ik lees over de oorlog in Oekraïne, maar over de kneuterige gezelligheid van de dorpspleintjes, de intieme gesprekken in de huiskamers en het menselijk leed in de grote steden weet ik vrijwel niets. De nieuwsfeiten die binnenkomen via het journaal, en helaas ook vaak via tijdschriften, vertellen niet het hele verhaal. In een documentaire zie je meer. Soms een ontwikkeling van jaren. Hierdoor kan ik onderwerpen in een breder perspectief plaatsen. Ik zie de gedrevenheid van filmmakers en leef mee met de personages.

De wereld zit vol verhalen, mensen, ontwikkelingen en thema’s waar ik vrijwel nooit iets over hoor en zie. Soms heb ik geluk en kom ik ze tegen op het IDFA. Het geeft een kijkje in de wereld achter het gebruikelijke nieuws. Zelfs als een onderwerp me in eerste instantie niet aanspreekt, kan een documentaire me verrassen, laten lachen of huilen.

En daarom kan ik je alleen maar aanraden om je ook te laten inspireren, ontroeren en vermaken door de documentaires op het IDFA. Het festival loopt tot en met zondag 29 november. Daarna wordt een selectie van de beste films vertoond in de Nederlandse bioscopen.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s