NatGeo – Nooit meer opruimen

 

opgeruimd-2793

Als mijn vrienden mij zouden moeten omschrijven, is er een kleine kans dat ze me georganiseerd zullen noemen. Eerder chaotisch, rommelig of vergeetachtig.

Dagelijks zoek ik naar sleutels, portemonnee of pinpas en regelmatig kom ik na vertrek uit huis nog terug als blijkt dat ik iets vergeten ben. Spullen vormen een belangrijk onderdeel van ons leven. Al in onze eerste levensjaren leren we dat spullen een eigenaar hebben. Vanaf een jaar of twee vertonen peuters gevoelens van jaloezie om de bezittingen van anderen en op de crèche gaat een kwart van de ruzies tussen kinderen over de verdeling van speelgoed of eten.

Als ik weer eens een vest, schoenen of sleutels zoek, neem ik me steevast voor mijn leven te beteren. Tot op heden is dat niet gelukt. Maar sinds kort weet ik hoe het komt: ik heb te weinig liefde voor de spullen die ik heb. Dat is niet mijn theorie, maar die van de Japanse opruimgoeroe Marie Kondo. Zij ontwikkelde een opruimstrategie, de KonMari methode, en schreef het boek ‘Opgeruimd’. De titel van het boek had wat mij betreft ook ‘weggegooid’ kunnen zijn, want de theorie komt er in het kort op neer dat je al je spullen weggooit. Behalve die waar je blij van wordt.

Weggooien is zo simpel nog niet. Zeker als je, zoals ik, chaotisch bent, blijkt het lastig om orde aan te brengen in spullen. Dit bleek ook uit een onderzoek naar opruimen. Onderzoekers vroegen aan een groep mensen een stapel spullen te organiseren. Ze waren vrij om te beslissen hoe ze dit wilden doen. Het bleek dat mensen die in hun dagelijks leven meer spullen hebben, veel moeite hadden met de opdracht: ze vonden het lastig om te begrijpen wat er verwacht werd, creëerden een aanzienlijk groter aantal categorieën en hadden tweemaal zoveel tijd nodig om de spullen uiteindelijk toe te wijzen aan de categorieën.

Hoe meer spullen je hebt, des te moeilijker zijn ze te organiseren. Een logische theorie. Marie Kondo bouwt hierop voort. Ze hanteert geen ingewikkelde opruimstrategieën, -systemen of -schema’s. De enige voorwaarde is dat je je omringt met spullen die waardevol voor je zijn. De nadruk ligt niet op spullen die weg moeten, maar juist op de spullen die je graag wilt houden.

Ik ben begonnen met mijn kledingkast en hanteerde daarbij de KonMarie-methode: alles op een grote hoop, en per kledingstuk de vraag: word ik hier blij van? Het resultaat is overweldigend. Als ik nu mijn kledingkast open, zie ik bescheiden stapeltjes kleding die ik het liefst allemaal tegelijk aan wil trekken.

Dingen wegdoen waar je niet blij van wordt, heeft geen nare bijwerkingen. Sterker nog: volgens de Japanse opruimgoeroe heeft het weggooien van spullen nog een ander positief effect. Naast een overzichtelijk huis en een kalm gevoel, geeft het een opgeruimde geest en train je je besluitvaardigheid.

Mijn kledingkast is geordend. Als ik de volgorde van Marie Kondo aanhoud volgen nu mijn boeken, papieren, allerhande spullen zoals ooit gekregen cadeautjes, en tot slot dingen met een emotionele waarde. Dat zal steeds moeilijker worden. Want mijn foto’s weggooien? Liefdesbrieven? Dagboeken? Ik zie het mezelf nog niet doen. Maar wie weet. Marie Kondo zegt dat het mogelijk is.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s